เด็กคนหนึ่งนั่งอยู่หน้าคอมพิวเตอร์ กำลังง่วนอยู่กับการพิมพ์อะไรซักอย่าง ด้วยความตั้งใจ เด็กคนนั้นไม่ได้ทำงานเพื่อนต้องส่งอาจารย์พร้อมกับหน้าที่เคร่งเครียดเหมือนทุกครั้งที่เค้าต้องพิมพ์ แต่ครั้งนี้เด็กคนนั้นนั่งพิมพ์ด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยยิ้ม เพราะเด็กคนนั้นกำลังถ่ายทอดเรื่องราวต่างๆที่เกิดขึ้นในชีวิตของเค้าผ่านหน้าคอมพิวเตอร์ ส่งต่อไปยัง กระดาษสีขาว เพื่อให้คนสำคัญที่สุดในชีวิตของเค้า....
เด็กน้อยคนนี้เกิดขึ้นมาท่ามกลางความสมบูรณ์แบบของครอบครัว มีทั้งพ่อดี พี่สาวที่น่ารัก และคนสำคัญที่เค้าพูดถึงก็คือ*แม่*
คงไม่มีใครสามารถจำความทุกอย่างในตอนเด็กๆได้อย่างแม่นยำ หากจะจำได้คงจำได้เพียงลางๆ....

ตอนที่ฉันเป็นเด็ก ฉันไม่เคยสงสัยว่าคนที่อยู่คอยชงนมให้ คนที่อาบน้ำให้ทุกๆเช้า คนที่ฉันเรียกหาทุกครั้งพร้อมกับรอยน้ำตานั้น มีความสำคัญกับฉันยังไง ฉันรู้แต่เพียงว่า คนคนนั้นคือคนที่ทำเพื่อฉันทุกๆอย่างและ ด้วยสัญชาติญาณของความเป็นมนุษย์ ทำให้ฉันรู้ว่าบุคคลคนนี้ คือบุคคลที่ขึ้นชื่อว่าเป็น*แม่* แม่ของฉัน...
เวลาผ่านไป ฉันเติบโตขึ้น อาจเรียกได้ว่าพอจะรู้เรื่องมากขึ้นแล้ว สิ่งที่ฉันต้องยอมรับความจริงคือ ครอบครัวของฉันเป็นครอบครัวที่ไม่ได้อบอุ่นนัก ภาพที่ฉันเห็นติดตามาตั้งแต่เด็กจนโต กับเสียงดังๆที่คุ้นหู ความรู้สึกที่หดหู่ และ คราบน้ำตาที่ไม่มีวันล้างออก คือ ภาพที่พ่อ กับ แม่ของฉันทะเลาะกัน  พ่อไม่ค่อยอยู่บ้าน เวลาคุยแทบไม่มี เห็นหน้าแค่ตอนเช้าและเย็น บางวันได้เจอรวมกันแล้วไม่ถึง 10 นาที แต่แม่ก็มักจะเข้ามาเสมอ เหมือนกับจะบอกฉันด้วยสายตาว่า ไม่เป็นไรนะ ยังไงแม่ก็ยังอยู่ ทำให้บางทีฉันร้องไห้ออกมาอย่างไม่มีเหตุผล และนี่ก็คือต้นเหตุของความอ่อนแอของฉัน เด็กคนที่ร้องไห้ และ โดนกลั่นแกล้งบ่อยที่สุด ขี้เหร่ และ ไม่มีเพื่อน แต่มีแม่.........
แม่ไม่เคยทำให้ฉันรู้สึกว่าฉันไม่มีพ่ออยู่ข้างๆ เพราะแม่เป็นทั้งพ่อ และ แม่ของฉัน แม่เติมเต็มความรู้สึกที่ขาดหายของฉันไป ด้วย*ความรัก* แม่ไม่เคยทำให้ฉันรู้สึกว่าฉันขี้เหร่  หรือ ด้อยกว่าพี่ แม่บอกเสมอว่า ฉันไม่ได้ขี้เหร่กว่าพี่ ฉันน่ารักเสมอ เพียงแต่ว่า น่ารักคนละแบบ คำพูดของแม่ทำให้ฉันได้รู้ว่า ไม่ว่าฉันจะเป็นยังไง ต่อให้ฉันเกิดมาพิการก็ตาม แม่ก็ยังพูดคำคำเดิมว่า ฉันน่ารักเสมอ...

ตั้งแต่เล็กจนโตความรู้สึกที่ถูกเติมเต็ม แม่คะ ตอนนี้มัน...ล้น...เอ่อแล้วค่ะ
แม่เคยพูดว่าไม่มีอะไรที่เป็นชื่อแม่เลย ไม่มีอะไรที่เป็นของแม่เลย แม่รู้มั้ยว่าสิ่งที่เป็นของแม่ คือลูกของแม่คนนี้ และฉันเชื่อมั่นว่า พี่สาวของฉันทุกๆคนก็ต้องคิดเหมือนกับฉัน แม่เป็นแม่ที่สมบูรณ์แบบ แม่ไม่เคยทำให้ฉันต้องผิดหวังเหมือนที่ฉันทำ..... แม่ให้อภัยเสมอ ไม่ว่าความผิด นั้นจะมาก หรือ น้อยก็ตาม
ฉันยืนหยัดด้วย 2 ขาของฉันเองได้จนถึงทุกวันนี้ ด้วยความเข้มแข็งที่ฉันได้รับจากแม่เมื่อ 10 ปีที่แล้ว ฉันเชื่อมั่นว่าแม่ต้องไม่ผิดหวังเพราะวันนี้ลูกของแม่เข้มแข็ง อดทนและสามารถยืนหยัดอยู่บนลกใบนี้ได้อย่างสง่าผ่าเผยแล้ว แม่เป็นแม่ที่ประสบความสำเร็จ เพราะ แม่สามารถเลี้ยงลูกให้เป็นคนดีได้ด้วย 2 มือ 1 ปาก พร้อมกับอีกหมื่นล้านคำพูด ที่ฟูมฟักลูกตัวน้อยๆให้เติบโตขึ้นมาเป็นคนที่ดีอยู่ในสังคม จนถึงวันนี้แม่ไม่เคยละเลยหน้าที่ของตนเอง แม่ ยังคงทำหน้าที่ของผู้เป็นแม่ดีเสมอมาตลอด 17 ปีของชีวิตฉัน จนทำให้ฉันรู้สึกว่าแม่ ไม่ได้เป็นแค่แม่ของฉัน
แต่แม่*เป็นยิ่งกว่าแม่*ต่างหาก
ฉันอาจจะไม่ใช่ลูกที่ดีอย่างที่แม่ต้องการ แต่สิ่งหนึ่งที่ฉันอยากจะบอก และ ตั้งใจที่จะสื่อให้แม่ได้รู้คือ ฉันพยายามที่จะทำทุกๆอย่างเพื่อแม่แล้ว เว้นแต่ลูกคนนี้ไม่สามารถทำมันได้..................
ขอโทษนะแม่..........................................แม่ที่แสนดีของฉันตราบนี้จนชั่วนิรันดร์

“หนูรักแม่ ผู้ที่เป็นยิ่งกว่าแม่"

  « @T d@ l= i l2sT sTe:P ..
  1 Comment

Comment message

Peet Post date : 31/08/2004 20:44:18 น.
Comment : 66 x

รักแม่เหมือนกันนะ รักแม่มากๆหละ